หมายเหตุ: รูปทั้งหมดในเอนทรี่นี้สามารถดูได้ ที่นี่ (คลิ๊กดูที่รูปอาจดูไม่ได้)

โอ้ยยย ดีใจชิบหาย จะร้องไห้แล้วววว T__T ได้รูปเก่าๆ คืนมาแล้วโว้ยยยยยยยย อ๊ากกกก ไม่เคยดีใจแบบนี้มาก่อนในชีวิต!!!

อะๆ เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวานซืน (วันอาทิตย์ 13) ทำงานให้จาน ทำเสร็จหลับไป ตื่นมาบ่ายสองนิดๆ อาบน้ำ กินข้าว จะเอางานไปให้จาน เก็บโน๊ตบุ๊คใส่เป๋า กำลังจะเดินออกจากบ้าน เห็นก๊อตกำลังเปิดคอม (ก๊อตเป็นน้องชายแท้ๆเน้อ) มันค้างอยู่ตรงหน้า Windows XP แล้วก็มีตัววิ่งๆ อ่ะ คงนึกออก ไม่ยอมโหลดต่อ สาเหตุเพราะสายไฟฮาร์ดดิสมันหลวม ฮาร์ดดิสมันไม่ติด เลยไปขยับๆ ไอ่แถบวิ่งๆ ก็วิ่งต่อ (ปรกติพอสายมันสนิทแล้วมันจะโหลดเสร็จแล้วเล่นได้เลย) แต่คราวนี้มาแปลก ค้างไปซะงั้น เปิดมาอีกทีบอกไม่เจอ boot อะไรซักอย่างจำไม่ได้ เหมือนมันมองไม่เห็นฮาร์ดดิส เลยขยับไปขยับมา ก็ยังไม่ติด - -” เลยบอกก๊อตว่าเดี๋ยวตอนเย็นมาทำให้ ลองขยับๆ ไปก่อนแล้วกัน เอางานไปส่งจานก่อน กำลังนั่งรถ ฝนตกปรอยๆ พ่อบอกให้โทรบอกก๊อตว่าให้ปิดหน้าต่าง พอโทรบอกก็ถามมันคอมใช้ได้ยัง มันบอกไฟไม่เข้าแล้ว - -” เวร มันขยับเอาท่าไหนจนไฟไม่เข้าวะ?

ก็ไม่เอะใจอะไร เอางานไปส่งจาน ระหว่างทางแม่แวะร้านผ้ามือสอง (ซะงั้น) เลยเปิดโน๊ตบุ๊คดู Full Metal Panic! TSR พลางๆ แม่ม ดูจบไปสองตอน แม่ช้าชิบหาย - -” แม่กะพ่อเดินมาที่รถแล้วก็กลับบ้าน

ถึงบ้านจัดการเปิดคอมดู เออ เปิดได้ แต่ไม่มีภาพขึ้น เลยถอดแรมถอดการ์ดจอมาถูยางลบ ใส่ใหม่ เหมือนเด้ม ไม่มีแม้แต่เสียง ปี๊บๆ มีแต่เสียงพัดลมหมุน? เลยจัดการรื้อออกมาจากเคสแม่งให้หมดนั้นแหละ แล้วก็เอามากองๆ ไว้บนโต๊ะ นั่งเชคทีละส่วนทำไปทำมา ปรากฏว่าไอ่สายไฟเลี้ยงเมนบอร์ด 20 พินอะ มันมีซักเส้นเนี่ยแหละมันหลวม ที่รู้เพราะแกะออกมากดใส้ข้างในพินอะ อธิบายไม่ถูกเหมือน - -” เปิดติด อ้า ดีแล้ว … เอ้า เข้าวินโด้ไม่ได้ พอขึ้น Windows XP แล้วก็มีตัววิ่งปรู๊ดๆ แล้วก็แว๊บ Blue Screen มรณะมาแว๊บนึงแล้วเครื่องก็รีเซ็ตไปเลย สงสัยวินโด้เจ๊ง เลยเอาฮาร์ดดิสไปเสียบบ๊อกที่จิ๊กมาจากโรงเรียนต่อ usb กับโน๊ตบุ๊ค ว่าจะเอาข้อมูลข้างในออกมาก่อน เพราะข้างในมีข้อมูลเยอะ มากๆ ตอนโน๊ตบุ๊คเน่าก็เอาไปยัดไว้ลูกนี้อ่ะ เสียบ แล้วโน๊ตบุ๊คก็ค้างไปเลย! เปิด Disk Management แล้วมัน Looking ห่าไรไม่รู้ ช้าชิบหาย เลยถอดออก ไปสูบไฟล์บนเครื่องมันดีกว่า

[สภาพมันเป็นเยี่ยงนี้ = =']

เลยจัดการเอาต่อ PC เหมือนเดิม หยิบแผ่น Windows PE มา (Windows PE เป็นแผ่น Windows XP Live CD ไว้ใช้เวลาวินโด้เจ๊งแล้วเข้าวินโด้กับแผ่นนี้เพื่อไปเอาข้อมูลออกมา) บู๊ตเข้า PE เปิด Explorer ขึ้นมา ค้างไปซักพัก คลิ๊ก Drive C แม่ม มันอ่านไม่ได้! สงสัยพาทิชั่นมันจะเจ๊งไปซะแล้ว เอ้อ ตอนใช้แผ่น Windows PE บู๊ตเข้ามามันจะมีให้เลือกว่าบู๊ตเข้าอะไร มันมีอยู่โปรแกรมนึงให้เลือกด้วย ชื่อ Easy Recovery รีสตาทเครื่องอีกครั้งแล้วเข้าโปรแกรมนี้แหละ เข้าไปมันก็มีให้เลือกว่าจะคุ้ยข้อมูลฮาร์ดดิสตัวไหน ก็เลือกๆ แล้วรอมันสแกน แล้วมันก็เจอ! แต่ตอนนั้นมีปัญหา เพราะไม่รู้จะเอาไฟล์ออกมายังไง คงนึกออกน่ะฮาร์ดดิสมีลูกเดียว แล้วตัวนั้นก็ต้องคุ้ยข้อมูลออกมา จะไปเซฟบนตัวมันเองก็กะไรอยู่ - -” เลยปิดไป ก็ เอ้อลงวินโด้แล้วค่อยเอาโปรแกรม Recovery บนวินโด้มาคุ้ยแล้วเซฟบนฮาร์ดดิสมันเองเลยก็ได้มั้ง เลยลงวินโด้เสร็จสรรพ เอา OO Recovery อะไรซักอย่างสแกนดู โปรแกรมเปรดไรไม่รู้ใช้ยากชิบหาย ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะทำไม่เป็น เลยโหลดแผ่น Hiren’s Boot จาก CZ มา (ใช้โน๊ตบุ๊คโหลด) โหลดมาแล้วลองใช้โปรแกรม Recovery ในแผ่นดู แผ่นมันเป็นแผ่น Boot โปรแกรมของมันไม่รันบนวินโด้น่ะตอนแรกใช้ไอ้ Easy Recovery อ่ะ สแกนดู มันมองเห็นแต่ข้อมูลที่เพิ่งลงวินโด้ไปตะกี้!! แม่งตกใจ ชิบหายแล้วกรู แล้วข้อมูลกรูหล่ะ จำได้ว่าตอนลงวินโด้ไม่ได้เลือก Format แบบ Full ซักหน่อย! เลยปิดโปรแกรมนี้ไป ลองโปรแกรมอื่นดู ลองไปหลายตัว…

ได้โปรแกรม RecoverSoft Media Tools Pro สุดยอด!! มันเสิชเจอด้วย หิหิ ทีนี้แหละ จัดการสูบข้อมูลมันออกมาซะ ตอนแรกก็คิดๆ ว่าจะเอาข้อมูลออกมายังไงดีวะ? นึกขึ้นได้ ลองเอา Flash Drive มาเสียบดูดีกว่า.. เห้ย มันมองเห็น Flash Drive ด้วย เย้ๆๆๆ จัดการสูบใส่ FD แต่มันใส่ได้แค่ครั้งละ 1.9GB เอง (FD 2GB) เสร็จ 1 ครั้งต้องถอดมาใส่โน๊ตบุ๊คแล้วรีสตาท PC แล้วสแกนอีกรอบ - -” เลยไปจิ๊ก FD ของก๊อตมาอีกอัน 2GB เหมือนกัน ที่จริงมีของพี่กล้วยอีก 2 อัน แต่ไม่อยากยุ่งข้อมูลเจ๊แก - -” เอาข้อมูลมา ถอดๆ เสียบๆ FD ได้อยู่ 7 รอบ เช้าซะงั้น ปวดตาสุดขีด แถมโดนแม่ด่า เห้อ นี่กุไม่ได้เล่นเกมนะเนี่ย เลยขึ้นไปนอนตากแอร์ข้างบนบายใจก่อน

[หน้าตาโปรแกรม RecoverSoft Media Tools Pro]

ตื่นมา เอ้า 5 โมงเย็น (แม่งนอน 7 โมงตื่น 5 โมง - -”) เอาวะ ทำต่อ เย้ ย้ายออกมาจากฮาร์ดดิสตัวนี้เสร็จเรียบร้อย ถอดๆ เสียบๆ อยู่ 10 ครั้ง เห้อเล่นเอาเหนื่อย แต่ฮาร์ดดิสลูกนี้ไม่ค่อยมีอะไรสำคัญมากหรอก จะมีสำคัญๆ ก็รูปกะวีดีโอที่เชียงใหม่อะ มีอยู่ก๊อปปี้เดียว ไม่ได้ให้ใครเลย - -” ที่จริงถ้าไม่มีวีดีโอที่เชียงใหม่ก็คงไม่ต้องถอดๆ เสียบๆ เป็นสิบรอบหรอก (เฉพาะวีดีโอเนี่ย ล่อไป 10GB O_o) เสร็จแล้วโล่งใจละ อิอ

[ได้ไฟล์มาแล้ววว]

[ข้างในมันเป็นประมาณนี้แล]

[เย้ รูปคอมแค้ม ร้องเกะๆ]

[ยู้วว วีดีโอเชียงใหม่หล่ะ]

เหลือบไปเห็นฮาร์ดดิสอีกตัว มันเจ๊งตั้งนานละ กู้ข้อมูลหลายครั้งแล้ว ไม่เคยได้เลย วันก่อนเอาไป ม.วลัยลัก ก็ไม่ได้ทำ เลยจับเสียบ แล้วลองใช้โปรแกรมนี้กู้ดู สแกนไม่ได้อีกแล้ว! เลยลองปรับขอบเขตุให้มันสแกนดู ปรับ Cylinder 10000-155060 สแกนได้! แต่พอสแกนถึง 56920 มันก็ขึ้นว่าอ่านต่อไม่ได้ ไม่เป็นไร ก็เอาออกมาที่สแกนได้แล้วกัน = =’ รอมัน Build Tree ชาตินึง แล้วมันก็โผล่ไฟล์ออกมาให้เลือกขุด เปิดๆดู หูย รูปมีหมดเลย 2547 2548 2549!! ดีใจอย่างรุนแรง เห้อ แล้วก็เลือกๆๆๆ อะ คริๆ เลือกเสร็จ รอชาตินึง เลยโหลดการ์ตูนจาก Tirkx มาดูเช่นเคย - -” รอๆๆ เสร็จแล้ววว เย้ ถอด FD เสียบโน๊ตบุ๊คก๊อปๆๆๆ Extrack โลด (ตอน Recovery อะ มันจะเซฟไฟล์ทั้งหมดไว้ใน Zip File) หูย ได้มาแล้ว รูปสมัยเห่อกล้องใหมๆ รูปสมัยหน้ายังเด็กๆ รูปมือถือที่เก็บไว้ โดจินชิ การ์ตูน อ๊ากกก อยากจะร้องไห้เจงๆ ดีใจสุดๆ แถมได้เพลงเก่าๆ กลับมาด้วย โอ้วววว แต่ยัง ยังไม่เสร็จ ยังมีข้อมูลอีกตั้ง 56920-155060 ตอนนี้กำลังสแกนอยู่ จะสองชั่วโมงแล้วยังไม่ได้ 50% เลยเนี่ย - -” แต่ตอนนี้ถึงหลักแสนแล้ว หะฮ๊ะ ดีจ้ายดีจายย โอ้วว อ๊ากก เอื๊กก

Filed under: บ่นประจำวัน, พิเรน, recovery